آیا محصولات تیتانیوم پردازش شده توسط فناوری رنگ خود را از دست خواهند داد؟

آندایزینگ و رنگ آمیزی کاملاً متفاوت استرویکردهای فنی اجاره ای، که مشخص می کند هیچ امکانی برای پدیده سنتی "لایه برداری" وجود ندارد:

 آندایزینگ یک لایه فیلم "در حال رشد" روی سطح است، نه یک پوشش چسبیده.

آنودایز کردن از طریق عملیات الکتروشیمیایی به دست می آید و به اتم های روی سطح آلیاژ تیتانیوم اجازه می دهد تا مستقیماً به لایه ای از فیلم دی اکسید تیتانیوم (TiO2) تبدیل شوند. این لایه به صورت اتمی به فلز پایه متصل است و هیچ رابط آشکاری ندارد، معادل بخشی که از خود ماده "رشد" می کند. در حالی که رنگ آمیزی مانند "پوشش دادن" روی مواد است، رنگ از نظر فیزیکی روی سطح پوشانده می شود و برای ترکیب با مواد پایه فقط به چسبندگی متکی است. با گذشت زمان یا با ضربه های بیشتر، مستعد جدا شدن کامل، لایه برداری و برآمدگی است.

 رنگ ناشی از اثرات فیزیکی است، بدون لایه رنگدانه.

رنگ پوشش آنودایز آلیاژ تیتانیوم به دلیل اثر تداخل لایه فیلم است. ضخامت های مختلف فیلم اکسید باعث اثرات تداخلی متفاوت بر نور می شود که رنگ های فراوانی را ارائه می دهد. کل فرآیند هیچ رنگدانه ای اضافه نمی کند و طبیعتاً هیچ مشکلی برای لایه برداری لایه رنگدانه وجود ندارد.

اگرچه رنگی مانند جدا شدن{0}} وجود نخواهد داشت، اما در شرایط شدید، فیلم آنودایز شده با آلیاژ تیتانیوم ممکن است دچار سایش و خوردگی شود، که منجر به تغییر ظاهری شبیه به "کاهش رنگ" می شود که عمدتاً به دو حالت تقسیم می شود:

 سایش مکانیکی (متداول ترین)

ضخامت فیلم آنودایز شده با آلیاژ تیتانیوم معمولاً تنها چند ده تا چند صد نانومتر است، اگرچه سختی آن از رنگ معمولی بالاتر است، اما هنوز از بستر آلیاژ تیتانیوم کمتر است. تحت اصطکاک طولانی مدت، خراشیدن اجسام سخت و ضربه های مکرر، لایه فیلم به تدریج آسیب می بیند:

سایش ملایم: لایه فیلم نازک تر می شود، رنگ روشن تر و تیره تر می شود، به عنوان مثال، آبی تیره ممکن است به آبی روشن تبدیل شود، طلا ممکن است به زرد کم رنگ تبدیل شود.

سایش شدید: لایه فیلم کاملاً فرسوده شده است و خاکستری نقره ای خود آلیاژ تیتانیوم را نمایان می کند و به نظر می رسد "تکه ای از رنگ افتاده است". با این حال، لمس کردن معمولی{1}}دست، پاک کردن سبک و سایر حالات استفاده عادی باعث ساییدگی لایه فیلم نمی شود.

 خوردگی شیمیایی

قرار گرفتن در معرض-درازمدت در معرض اسیدهای قوی، قلیایی‌های قوی، و-یون‌های کلرید با غلظت بالا (مانند آب دریا، ماده ضدعفونی‌کننده 84، و غیره) به آرامی فیلم آنودایز شده را خورده می‌کند و باعث ایجاد لکه‌ها، تیرگی و مشکلات از دست دادن رنگ موضعی می‌شود، که به نظر می‌رسد شبیه به "ظاهر رنگی و از بین رفتن لایه" است. اساساً با جدا شدن رنگ متفاوت است.